Youtube algoritması yine o şahane videoyu önerdi: The Beauty of Middle Earth (tık tık)
Ben de bir kez daha içimde "o his" ile videoyu izledim. Yetmedi, içimde "o his" ile filmin müziklerini açtım. Hala içimde "o his" ile filmleri tekrar izlemeyi düşünüyorum.
Nedir peki "o his"? Bir şaheserle karşı karşıya olduğumda içime yerleşen, tarifi zor bir histir. Ezilirken genişlersiniz, küçülürken büyürsünüz. Kıskanırken hayran kalırsınız. "O his", böyle bir histir. İnsan olduğunuza, sizin gibi insanların elinden çıkmış bu şaheserlerle karşılaştığınıza şükredersiniz.
Size de olmuştur. Bir cümle, bir şiir, bir heykel, bir film, bir müzik, bir mimari yapı, belki de alelade günde güneşin otoparkınızda yer alan ağaçlara her zamankinden farklı dokunuşunun yarattığı manzara... Hepsi "o his"e dönüşür.
"O his" pek az kişinin bildiği bir kardeşe sahiptir. "Öteki his" diyebilirsiniz. Bir şaheser yarattığının farkındalığı da diyebilirsiniz. İnsanları "o his" ile dolduracak, adınızı tarihe yazdıracak o şaheseri yarattığınızı anladığınız andır. Yaratım sürecinin hangi aşamasında hissettiğiniz önemli değildir, bazen "o his" ile karşılaşmadan anlaşılmaz bile. Bazen sanatçı ölür, eserinin "öteki his"ini yaşayamadan bu dünyadan göçer. Adı kalır geride, bir de insanlara hissettirdiği "o his".
"Öteki his", herkese nasip olmaz.
